De 30e rit naar Oekraïne.
Deze keer zijn we in 2 teams verdeeld op de heenweg. Stichting Samen voor Oekraïne had aan Carlo gevraagd of hij een auto mee wou nemen naar Oekraïne die bestemd was voor Yana Янковська in Rivne. Carlo zei dit graag te doen en zou hem persoonlijk daar afleveren. Arend wou graag een keer met onze stichting meerijden en Carlo had gevraagd of hij dan samen met hem naar Rivne wou rijden. Op 21-09-2026 vertrokken zij samen rond 12.00 uur ‘smiddags. De volgende dag stonden zij al vroeg bij de grens maar door allerlei nieuwe regeltjes bleek dat zij toch nog meer formulieren moesten hebben om de grens te passeren. Uiteindelijk bij de derde grensovergang in Budomierz kregen zij groen licht om verder te gaan. ‘sAvonds rond 17.00 uur waren zij eindelijk bij het hotel in Rivne. De volgende dag hebben ze de auto overhandigd aan Yana en kregen zij nog een rondleiding bij het uitgiftepunt in Rivne.
Daarna werden Carlo en Arend naar Lviv gebracht naar hotel Skyfia.
In Boekel was team 2 inmiddels klaar voor vertrek. Op 23-09-2026 vertrokken er 3 bussen met daarin Jos, Marcel, Luc, Joep en Marjon.
De rit ging voorspoedig tot dat Joep een slappe band kreeg onderweg. Deze werd vervangen en we konden weer verder.
Op 24-09-2026 arriveert ook team 2 bij de grens rond 06.00 uur. Luc en Marjon hebben geluk, zij mogen zonder aanvullende papieren de grens over en staan rond 07.00 uur in Oekraïne. Jos, Joep en Marcel hadden de pech dat ook zij eerst terug moesten naar een kantoor om een ID te halen voor humanitaire hulpgoederen. Omdat het niet duidelijk was wat precies de bedoeling was, duurde het allemaal een lange tijd voordat ze eindelijk toch met papieren de grens overmochten. Om 10.30 uur stonden ook zij op Oekraïnse grond.
‘sMiddags zijn we eerst maar alle bussen gaan lossen bij Nataliya bij de loods. Daar kwam ook Ton Liebregts samen met zijn vrouw Luba. Daarna zijn ze uitgeput naar het hotel gegaan.
De volgende dag 25-09-2026 kregen we een rondleiding op een lagere school door Nataly Nestorenko. Hier hebben we de eerste pakketten uitgedeeld die aan Nataly waren geschonken.
Nataly liet ons tevens nog een andere school zien waaronder zij een schuilkelder aan het inrichten zijn. Op deze school zitten 230 leerlingen en als het nodig is zijn zij binnen 5 minuten allemaal in de schuilkelder onder de school.
Alles duurde iets langer dan gepland dus moesten we vlug door naar de bossen want daar stond Nataliya Stepanenko ons op te wachten. We kwamen aan bij 2 oude militairen die in de Oekraïnse taal een uitleg gaven over de oude schuilkelder die zich daar in de bossen bevond. Deze schuilkelder was nog van de Koude Oorlog en is daarna weer geheel in originele staat gemaakt. Dit was zeer mooi en indrukwekkend om te zien.
Na dit bezoek gingen we naar het “Ereveld” van de gesneuvelde militairen die uit Lviv komen of een connectie hadden met Lviv. Als je op dit veld komt krijg je kippenvel, elk graf heeft een foto en op elk graf staan persoonlijke dingen van de gesneuvelde militair. De graven worden allemaal zeer goed bijgehouden door familie en/of vrienden.
Nadat we hier rond gewandeld hadden en vele indrukken hadden opgedaan had Nataliya nog 1 adres waar zij ons mee naar toe wilde nemen. Het kantoor van Igor Dulyn. Zelf was hij er niet maar Nataliya liet ons daar zien wat zij allemaal voor de militairen regelen en hoe zij door donaties aan hun geld komen. Met de opbrengst worden drones gekocht voor het leger.
Daarna gingen we weer richting het hotel waar we ‘s avonds nog bezoek kregen van Oksana Koraliki. Ook Nataliya en Nataly waren aanwezig en alle dames hadden voor ons diverse Oekraïnse souvenirs die wij kunnen verkopen op ons benefietconcert wat gehouden wordt op 25 oktober. Hiervoor danken wij hen zeer. Er zaten veel mooie dingen bij die zeker de moeite waard zijn om te komen bekijken (en te kopen).
De volgende ochtend gingen we naar een kliniek waar we 1 van de 4 scootmobielen die we bij hadden af gingen leveren. Deze was voor algemeen gebruik, als de militairen die daar revalideren bijvoorbeeld een keer een kopje koffie willen gaan drinken in de buurt van de kliniek.
’s middags werd het tijd om samen een laatste keer te proosten op een goed verblijf in Lviv. Helaas kon niet iedereen in hetzelfde hotel blijven en waren we opgesplitst. Daarom zijn Marcel, Carlo en Marjon nog even naar het andere hotel gegaan en hebben daar samen nog gegeten. Daar kwam ook Diemer van de Berg ons nog bezoeken. Hij is een vrijwilliger uit Nederland die al lange tijd in Lviv woont.
Na een korte rust zijn we ’s avonds rond 22.30 uur weer richting de grens gereden. Na ongeveer 3 uur waren we de grens weer over en konden we onze weg vervolgen richting Nederland.
Op 27-09-2026 rond 18.00 uur ’s avonds waren we weer veilig in Boekel. Het was weer een dankbare, indrukwekkende rit.